<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690</id><updated>2011-07-30T15:59:16.557-04:30</updated><title type='text'>'Fastta' Valdivieso</title><subtitle type='html'>Adentro-Afuera</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>22</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-4596629727011837117</id><published>2008-11-09T23:08:00.002-04:30</published><updated>2008-11-09T23:12:56.619-04:30</updated><title type='text'>Gracia cósmica</title><content type='html'>El mundo es diferente. Me deslumbra. Eres tú.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-4596629727011837117?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/4596629727011837117/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=4596629727011837117&amp;isPopup=true' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4596629727011837117'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4596629727011837117'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2008/11/gracia-csmica.html' title='Gracia cósmica'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-5885652433047177031</id><published>2008-05-26T10:07:00.000-04:30</published><updated>2009-01-04T19:09:12.787-04:30</updated><title type='text'>Aportes paralelos, involuntarios</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A través del blog de un chico cinéfilo razoné que el hachazo motivó, de alguna manera, una serie de grandiosos logros: un diplomado de filosofía en pleno pregrado, un año académico exitoso, un trabajo lindísimo y estable en una empresa particularmente buena (súper Santillana), el cargo de editora en un periódico estudiantil y la colaboración activa en una revista de calidad (Climax). Súper! Que no vengan más cosas malas, pero bienvenidas las buenas de las malas!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Y es que grandes males pueden traer, correlativa, ocasional e irresponsablemente grandes bondades. Males políticos y personales colaboran, sin querer y sin merecer mucho crédito, mejoras y logros de pertenencia y afirmación personal y social.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;No sé si alguien captó la analogía con el caso venezolano, pero bueno.&lt;br /&gt;Zaz. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Deseo: Happyness, no te alejes!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-5885652433047177031?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/5885652433047177031/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=5885652433047177031&amp;isPopup=true' title='5 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/5885652433047177031'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/5885652433047177031'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2008/06/aportes-paralelos-involuntarios.html' title='Aportes paralelos, involuntarios'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-2165922324201268606</id><published>2007-12-26T12:20:00.000-04:30</published><updated>2007-12-26T12:27:26.545-04:30</updated><title type='text'>Hachazos</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Por antonomasia son recibidos por troncos o por inanimados y pasivos sólidos que, por alguna razón, parecen más valiosos o útiles en partes que completos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Sin embargo, ¡atención! recaen también sobre almas, que son -en principio y en definitiva- todo. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Me cayó uno. Un preciso, afilado, inesperado, redundantemente violento, doloroso y desgarrador hachazo. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Me presionó hasta romperme. Violó mi unidad. Desangró las certezas. Recordó lo finito, temporal y conveniente que es el cariño y des-cubrió lo omitido: &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;El amor es una ilusión. Una imaginación espiritual. Humana pretensión.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-2165922324201268606?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/2165922324201268606/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=2165922324201268606&amp;isPopup=true' title='4 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/2165922324201268606'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/2165922324201268606'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/12/hachazos.html' title='Hachazos'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-2518521703198241280</id><published>2007-09-18T20:01:00.000-04:00</published><updated>2007-09-18T20:17:53.112-04:00</updated><title type='text'>La verdad es que</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;cuando te veo las alcantarillas callan&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-2518521703198241280?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/2518521703198241280/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=2518521703198241280&amp;isPopup=true' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/2518521703198241280'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/2518521703198241280'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/09/la-verdad-es-que_18.html' title='La verdad es que'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-2372390694718660156</id><published>2007-09-02T09:27:00.004-04:00</published><updated>2008-06-02T10:12:31.548-04:30</updated><title type='text'>¿Y por qué no?</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;strong&gt;Estas dos semanas&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Casi termino con mi novio. Tuve la impresión de sentir un extraterrestre. Usé un sostén rosado. Aprendi sobre pacientes de Cáncer de mama. Me curé un herpes labial. Estrené unos zapatos. Me harté de las empanadas. Descubrí que -lejanamente- me apellido Ferrari. Me prendí. Dibujé una muñeca. Esperé tres horas para volar. Discutí con Alejandra. Pasé un día sin alguna preocupación. Comí el mejor chocolate de dieta. Mi hermana terminó su tesis. Leí sobre Caravaggio. Se me ocurrió una buena historia. Aprendi a tejer.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-2372390694718660156?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/2372390694718660156/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=2372390694718660156&amp;isPopup=true' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/2372390694718660156'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/2372390694718660156'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/09/y-por-qu-no.html' title='¿Y por qué no?'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-7255330654077862133</id><published>2007-09-02T09:27:00.001-04:00</published><updated>2007-09-02T09:27:50.376-04:00</updated><title type='text'>im pre decible</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A pesar de lo consabido, impactó la detención de la aguja y la finitud de la arena. La cristalización disipó la bruma, desnudó las intenciones y evidenció el revés.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La ironía reemplazó la certeza por la dispersión. Debilitamiento y desprotección por abandono falsamente sorprendente. Pesadez, caída, descenso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Engañosa mente que tiñe grises. Huele a lluvia de gotas delgadas. Descuadran las impresiones. Forzadas se funden, mueren.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Recuerdo y penumbra.&lt;br /&gt;Pero recuerdo y luz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Libertad.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-7255330654077862133?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/7255330654077862133/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=7255330654077862133&amp;isPopup=true' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/7255330654077862133'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/7255330654077862133'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/09/im-pre-decible.html' title='im pre decible'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-6149081741416812693</id><published>2007-07-06T18:19:00.000-04:00</published><updated>2007-09-02T09:33:23.979-04:00</updated><title type='text'>Gran mundo circundante</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mis ojos se abren y contemplan una superficie marrón que no logro alcanzar, a pesar su aparente cercanía. Me rindo. Silencio. Miro alrededor y observo las variadas formas que me rodean. Nada se mueve. Desorientado y sin saber por qué, lloro. Un ser divino, dador de infinitas sensaciones gratas, viene a mí, me carga y emite ruidos agradables que me calman. Con ayuda, floto y me muevo con rapidez. Veo figuras extrañas que vienen a mí pero no me tocan, s&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/Ro7AMipR1mI/AAAAAAAAAaY/w_s4AL5Au5o/s1600-h/200552786-002.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084212351038772834" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 170px; CURSOR: hand; HEIGHT: 112px" height="172" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/Ro7AMipR1mI/AAAAAAAAAaY/w_s4AL5Au5o/s400/200552786-002.jpg" width="184" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;e acercan, pero cuando casi son asibles, se van y dejan una estela colorida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Confundido veo lo que dejé atrás. Me distraigo sintiendo el tejido -siempre distinto- de la cosa que cubre al ser bondadoso que ahora me hace dar pequeños saltos mientras descendemos. Volteo y veo una enorme cosa azul. Recuerdo que he visto cosas parecidas rodando. Cuando me introducen en él, la luz disminuye. Mis ojos se adaptan a la nueva iluminación. Escucho un click. Sin darme cuenta he sido atado: una cinta gris me detiene. Me dan ganas de llorar, pero traen a mí un aro con pequeñas cosas plateadas que según he visto suelen abrir universos nuevos tras obstáculos grandes, altos y rectangulares. El brillo de los objetos distraen mi vista y mi tacto, pero mi oído capta sonidos desconocidos, unos que desaparecen y otros que permanecen, a los cuales me acostumbro y dejo de captar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/Ro7AYipR1nI/AAAAAAAAAag/lL-usK_jgQU/s1600-h/manos_bebe.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;La gran cosa en la que estoy metido se mueve lentamente. Salimos de un lugar para ir a algo más amplio, intensamente más luminoso. De pronto recuerdo aquel momento en el que pasé de un lugar cálido, húmedo y oscuro a un clima seco y un ambiente lleno de luz ¡Cuántos estímulos llegaron a mí! y ¡oh, cuántas cosas desconocidas reveló aquella luz! Olvido aquella idea y sigo destinando todos mis esfuerzos a inspeccionar aquella herramienta mágica que he escuchado que llaman "iave" y me dispongo a imaginar a qué cosas faltan por descubrir.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084212836370077314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/Ro7AoypR1oI/AAAAAAAAAao/eewB2fWa9Zg/s320/200550133-002.jpg" border="0" /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-6149081741416812693?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/6149081741416812693/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=6149081741416812693&amp;isPopup=true' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/6149081741416812693'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/6149081741416812693'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/07/gran-mundo-circundante.html' title='Gran mundo circundante'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/Ro7AMipR1mI/AAAAAAAAAaY/w_s4AL5Au5o/s72-c/200552786-002.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-6418658408690181184</id><published>2007-05-29T00:47:00.000-04:00</published><updated>2007-05-29T00:59:28.824-04:00</updated><title type='text'>¿realismo?</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Quizás ahora muchos ven grandes esperanzas. Yo oscilo. ¿Contradigo mi último escrito? Seguramente. Y es que al pensar en estos días me invade una fuerte ilusión que se torna inverosimil al adelantarme con el pensamiento un mes y proyectar a la gente consumida en el asunto &lt;em&gt;Copa América&lt;/em&gt;, olvidada de todo esto, acostumbrada ya a un grado menor de libertad personal y ciudadanía...&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Sé que lo que está por pasar está pasando y pasará, pero ¡qué incertidumbre!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-6418658408690181184?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/6418658408690181184/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=6418658408690181184&amp;isPopup=true' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/6418658408690181184'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/6418658408690181184'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/05/realismo.html' title='¿realismo?'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-4383824992294299893</id><published>2007-05-25T20:59:00.000-04:00</published><updated>2007-05-26T01:08:11.430-04:00</updated><title type='text'>Esperanza</title><content type='html'>&lt;a href="http://farm1.static.flickr.com/246/514085575_297024ceeb.jpg?v=0"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/246/514085575_297024ceeb.jpg?v=0" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Estudiantes de las universidades Metropolitana, Católica, Santa María, Simón Bolívar y Monteávila protestamos pacíficamente en las cercanías del canal VTV para defender la libertad de expresión y el derecho a la información y para manifestar la deprobación ante la decisión presidencial de no renovar la concesión de RCTV.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Como estudiante, como futura comunicadora social, como ciudadana, como venezolana y como persona asistí a la manifestación, conciente de cada paso, aplauso y proclama. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Hoy no logramos evitar el cierre y reemplazo de RCTV, seguramente tampoco mañana o pasado, pero sí hicimos y hacemos historia. En estas manifestaciones decimos al mundo que en este momento y regimen cada vez carecemos de más libertades y derechos. Nos damos cuenta, lo desaprobamos y hacemos lo que está en nuestras posibilidades para evitarlo.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Hoy vi juventud, vitalidad, energía, valores, esperanza y pasión por la libertad. No se sabe qué pasará, pero hoy demostramos que más allá de la apatía e inacción que suelen caracterizar a la juventud venezolana actual, hay una llama, algo que se enciende y se alza cuando peligra la democracia y cuando el país se aleja de la libertad, la justicia y la paz.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Que esto se registre y se recuerde, porque los jóvenes del pasado y nosotros seguimos siendo lo mismo: una fuerza, una esencia que busca lo mejor. Incluso en sistemas como el que vivimos, esto es una luz, una esperanza y siento, una salida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-4383824992294299893?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/4383824992294299893/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=4383824992294299893&amp;isPopup=true' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4383824992294299893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4383824992294299893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/05/esperanza.html' title='Esperanza'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-3768850675593445533</id><published>2007-04-28T22:28:00.000-04:00</published><updated>2007-04-28T23:12:18.911-04:00</updated><title type='text'>Luz a lo largo de la tormenta</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 511px; CURSOR: hand; HEIGHT: 358px" height="290" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/RjQGVrlHMpI/AAAAAAAAAP0/kFHF0eW7h-o/s1600/DSC05920.JPG" border="0" /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Todo cambia,&lt;br /&gt;pero lo valioso se conserva.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;... lo esencial permanece,&lt;br /&gt;pero se transforma&lt;br /&gt;se mejora.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-3768850675593445533?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/3768850675593445533/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=3768850675593445533&amp;isPopup=true' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/3768850675593445533'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/3768850675593445533'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/04/luz-lo-largo-de-la-tormenta.html' title='Luz a lo largo de la tormenta'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/RjQGVrlHMpI/AAAAAAAAAP0/kFHF0eW7h-o/s72-c/DSC05920.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-4913466916620920415</id><published>2007-04-09T23:30:00.000-04:00</published><updated>2007-04-09T23:46:53.297-04:00</updated><title type='text'>20</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Adiós bella y hormonal etapa teen! Se han acabado los "diez y algo" para mí. A partir de hoy tengo dos décadas de vida según los estándares convencionales. Minutos y segundos, pasen ustedes que aquí me gasto yo otros para decir al mundo:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Cumplo un año más de vida al mismo tiempo que pierdo otro del total. Bien o mal pasa el tiempo y yo, partícipe, lo siento por dentro y por fuera en un proceso vital llamado crecimiento. Sé que cualquier promesa puede quedar inválida en el futuro, pero ¿cómo no afirmar lo siguiente? &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;Prometo solemnemente INTENTAR &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;...conservar la niña que busca y espera lo mejor de la vida y la humanidad&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;...atenuar, mas no callar, a la &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;adolescente la que le pone emoción y enredo a todo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;...admitir el protagonismo de la adulta, de la que aspira y proyecta éxito y estabilidad&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;..conjugar estas tres voces y vivir con mi norte claro: la virtud y el mejoramiento personal&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Y bien, comienzo los veinte con muchas expectativas, ambiciones y con mucho cariño que doy y recibo. (Gracias a ustedes!)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Qué alegría.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-4913466916620920415?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/4913466916620920415/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=4913466916620920415&amp;isPopup=true' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4913466916620920415'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4913466916620920415'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/04/adis-bella-y-hormonal-etapa-teen-se-han.html' title='20'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-4065140021784821064</id><published>2007-03-28T01:43:00.000-04:00</published><updated>2007-03-28T21:50:19.853-04:00</updated><title type='text'>"Soy así Y ..."</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Di, entre diarios, con un valioso hallazgo. Se trata de "&lt;em&gt;Mi Libro&lt;/em&gt;", una tarea que realicé en 6to grado. Consistía en emplear un cuaderno para exponer en él fotos, dibujos y respuestas a preguntas determinadas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;La asignación me apasionó. Me recuerdo buscando fotos familiares, comprando increíbles bolígrafos de colores -hoy tan comunes- y, claro, preparando mis respuestas.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Según recuerdo aquélla fue de las primeras veces que escribí sobre mí pensando, expresamente, en mí como futura lectora. Confieso que aún lo hago. Sin embargo, hoy fue la primera vez que leo algo de mi pasado sintiendo que era yo, en esta etapa, la que aquel texto había esperado.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Esta sensación tiene que ser real porque he llegado a "&lt;em&gt;Mi libro&lt;/em&gt;" en el momento preciso. Casi apunto de abandonar la etapa de los "diez y algo", tengo preguntas e inquietudes que de algún modo son respondidas y calmadas por esas redondas, grandes e inclinadas letras. Son muchas las palabras que me conmueven, pero son éstas las que confirman mi presentimiento:&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;"Lo que más me gusta de mí es que soy inteligente, rápida, optimista, creativa y con una gran&lt;/em&gt; imaginación &lt;em&gt;y algo que no me gusta de mi es que actúo muy rápido sin pensar en las consecuencias de mis actos y que soy muy penosa."&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Puedo crecer, adelgazar, estudiar, enamorarme, sufrir, experimentar, reflexionar, intentar cambiar,... pero sigo siendo la misma. Soy más que la penosa o impulsiva, soy la que escribe de sí así, la que se concibe de ese modo, la que se piensa y se intenta conocer, la que intenta por signos lingüísticos más que comunicarse, exteriorizarse, ...plasmarse.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Cambia mi imagen, crezco y cambian características concretas, pero mis nociones más íntimas se mantienen y refuerzan. Soy esencialmente la misma. La energía y cosa que hace de mí &lt;em&gt;yo&lt;/em&gt;, no cambia. Me pertenece, me configura, me hace yo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047151792050276770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/RgsV0FyiCaI/AAAAAAAAAAU/pA1x6gaJAWg/s320/DSC04848.jpg" border="0" /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-4065140021784821064?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/4065140021784821064/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=4065140021784821064&amp;isPopup=true' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4065140021784821064'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/4065140021784821064'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/03/soy-as-y.html' title='&quot;Soy así Y ...&quot;'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_mQx2avgGsls/RgsV0FyiCaI/AAAAAAAAAAU/pA1x6gaJAWg/s72-c/DSC04848.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-6170961569776734007</id><published>2007-02-28T08:35:00.000-04:00</published><updated>2007-02-28T13:35:35.817-04:00</updated><title type='text'>Realidad extra-ordinaria</title><content type='html'>&lt;a href="http://yxqno.blogia.com/upload/20060422051918-nieve-con-sol.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;strong&gt;"Cervantes excluye lo sobrenatural de su obra porque incluirlo sería negar que la realidad es extraordinria"&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Tristemente, no puedo recordar quién es el autor esta valiosa apreciación. En "Las aventuras de Don Quijote de La Mancha", Cervantes expone con humor apasionantes dilemas sobre el amor, la mediación, la naturaleza humana y la discordia entre la ficción y la realidad.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;El último tema parece ser el eje central de la obra. En él se incluyen infinitas dudas y planteamientos. Entre ellos, me atrapa especialmente la crítica que hace a un mundo de dragones, princesas y de caballeros andantes que no comen ni duermen, que son siempre perfectos, impolutos, &lt;em&gt;inhumanos&lt;/em&gt;. Se percibe y se contagia el amor y la defensa de la realidad.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Don Quijote, errante, anciano, débil e ingenuo, es un hombre digno, bien intencionado, amable y valiente. En el mundo que él no ve o ha decidido no ver, no hay castillos sino posadas, no hay princesas sino iguales y no hay monstruos sino molinos, porque su entorno -parece ser el trasfondo- dista de lo simple y mundano. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;El amor no está predeterminado ni es, a priori, eterno. El amor se siente y se conserva con esfuerzo e interés. La valentía no brota indefinidamente, ni se orienta únicamente al bien. Ella se encamina y se moldea. La nobleza se tiene, pero también se trabaja. &lt;em&gt;El hombre es y se hace, influye y es influenciado.&lt;/em&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;La realidad -esto circundante que nos incluye- es algo complejo y maravilloso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-6170961569776734007?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/6170961569776734007/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=6170961569776734007&amp;isPopup=true' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/6170961569776734007'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/6170961569776734007'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/02/realidad-extra-ordinaria.html' title='Realidad extra-ordinaria'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-5396516471732983157</id><published>2007-02-11T02:20:00.001-04:00</published><updated>2007-02-11T02:19:02.116-04:00</updated><title type='text'>Limpieza</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Estaba perdida entre sombras, manchas, situaciones y personas que no sólo no me plenifican, sino que me hunden. No debo culparlas. Su presencia se debe únicamente a que lo he permitido o no lo he erradicado. Ya basta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;strong&gt;No quiero gente dañina en mi vida.&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Voy a borrar, alejar u omitir a todo ser que me haya herido consecutivamente, que tenga sentimientos negativos hacia mí y que me menosprecie.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mi base soy yo y, desde hoy, junto a mí sólo quienes sé que valen y me valoran. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Indiferencia y cautela con los neutros y moderada apertura con los desconocidos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-5396516471732983157?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/5396516471732983157/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=5396516471732983157&amp;isPopup=true' title='4 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/5396516471732983157'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/5396516471732983157'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/02/limpieza_7444.html' title='Limpieza'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-7560224480447749275</id><published>2007-01-24T20:09:00.000-04:00</published><updated>2007-01-25T15:31:55.946-04:00</updated><title type='text'>Mejor siéntate</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;p align="justify"&gt;Hoy lanzaré al cyber espacio un post súper trillado. (redobles) A continuación un escrito inspirado por la molestia y las quejas debido a la espera en los bancos y los establecimientos de telefonía celular.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://tupunkita.jubiiblog.com.es/upload/espera.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 165px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" height="290" alt="" src="http://tupunkita.jubiiblog.com.es/upload/espera.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Creo firmemente que un inglés tendría graves problemas para adaptarse a Caracas. La puntualidad no está siempre garantizada porque no depende demasiado de uno. La hora, el clima, el tráfico, las habilidades para manejar (o no chocar) de los otros, las vías y otros son factores decisivos. Pero el asunto se complica aún más si un optimista aspirara llegar a una determinada hora despues de hacer "unas diligencias ahí".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Querer hacer alguna transacción en el banco, o ir, -aunque sea por la cosa más sencilla- a un espacio de telefonía, requiere aproximadamente de cinco veces la cantidad de tiempo en la que será atendido el sujeto. La "complejidad" de la gestión y la ineptitud del operador son factores que suelen expandirse lentamente frente al cliente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gente que se colea, trabajadores que se paran de sus escritorios para hacer cualquier otra cosa menos atenderlo a uno, repiques, voces bajas y risas estridentes son pequeñas situaciones molestas que se unen para, como gota tras gota en la sien, acompañarlo a uno en la espera minuto tras minuto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En mi experiencia, la cantidad de tiempo empleada no garantiza el éxito de la gestión. De hecho, hoy como tantas veces, mis dos horas de espera no tuvieron una relación causal positiva o "normal", respecto a la realización de mi objetivo. Esta ocasión, a pesar de ejecutar los pasos y, oh sí, de esperar, no conseguí lo que quería.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Que si me rindo? ¿Que si haré una queja formal? ¿Que si cambiaré de servicio?Nup... Sólo me quejo. Eh... creo que volveré mañana. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-7560224480447749275?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/7560224480447749275/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=7560224480447749275&amp;isPopup=true' title='7 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/7560224480447749275'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/7560224480447749275'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/01/mejor-sintate.html' title='Mejor siéntate'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-8461444166288175140</id><published>2007-01-23T19:54:00.000-04:00</published><updated>2007-01-25T15:32:50.396-04:00</updated><title type='text'>Desde afuera</title><content type='html'>&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Recientemente he tenido la oportunidad de ir a casas de varias compañeras. En una de ellas pude o mejor dicho, &lt;em&gt;debí&lt;/em&gt; (por un trabajo), entrevistar a los miembros de la familia sobre mi amiga. La experiencia me pareció fascinante y enriquecedora. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Al preguntarle sobre el nacimiento de su hija, la madre sonrió y relató sin poder evitar las lágrimas. Las palabras que iniciaron la entrevista del padre fueron "&lt;em&gt;Ella es un ángel&lt;/em&gt;". Impoluta, virtuosa y única son de los adjetivos que salieron de su boca. Para ambos, ella y sus otros hijos son las luces, las razones de ser y de vivir. Igualmente, para sus hermanos ella es imprescindible. Absolutamente necesaria.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Su hermano morocho bromea y describe su casa y su familia como un &lt;em&gt;ecosistema&lt;/em&gt;. Sí, hay supervivencia y relaciones, pero al asomarme un poquito noté con infinita claridad unas cuántas cosas: Como moldeados por una misma mano, de miradas, narices y gestos parecidos, cada integrante influencia y recibe influencias de los demás. Sentí que la cosa más determinante en la personalidad de mi amiga es su familia. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Ella, como todos, está sujeta a roles y a expectativas muy precisas. La forma en la que es concebida no es arbitraria, parece más bien estable y casi inflexible, como el cariño que le tienen.&lt;br /&gt;En ese "ecosistema" no existe nada extraño, nada ajeno. Además de la costumbre, desde afuera se ve un &lt;em&gt;hilo conector irrompible&lt;/em&gt;. Cada uno tiene total pertenencia y efectividad allí, siendo como es y actuando como actúa. Entre problemas y alegrías la familia (con sus defectos y virtudes) sigue adelante, unida. Se trata de una existencia compartida perfecta por sí, en sí misma. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Por su puesto que veo reflejada en aquella, mi familia. Pasa que a veces, cegada, pierdo la noción de lo esencial. Por mi familia soy y para ella debo ser y estar. Sí. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-8461444166288175140?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/8461444166288175140/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=8461444166288175140&amp;isPopup=true' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/8461444166288175140'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/8461444166288175140'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/01/desde-afuera.html' title='Desde afuera'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-828877548270388802</id><published>2007-01-17T23:03:00.000-04:00</published><updated>2007-01-17T23:05:03.955-04:00</updated><title type='text'>La dulzura de las tentaciones</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;em&gt;Nunca he entendido por qué cuesta increíblemente más adelgazar que engordar, despertarse que seguir durmiendo y trabajar que descansar.&lt;/em&gt; Pareciera que estamos más llamados, tentados o inclinados a la satisfacción de un deseo inmediato o de una sensación que a un proyecto que me plenifique a largo plazo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;¿Estamos llamados al inmediatismo y al placer? ¿Somos, en el fondo, seres hedonistas que, por convencionalismo, se esfuerzan y ennoblecen?&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;No creo realmente. Me parece lógico que una tendencia puede ser natural en algo sólo si lo plenifica o le permite la subsistencia. La entrega a los placeres y al inmediatismo daña, corrompe y en exceso, a largo plazo extingue. No sé si lo natural sea el otro extremo. De cualquier modo sigo sin comprender por qué hay algo en nosotros que nos hace más propensos al vicio que a la virtud. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;¿convencionalismos? ¿circunstancias?&lt;br /&gt;Tal vez. Por ahora expongo mi desconocimiento, pero seguiré buscando el entendimiento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-828877548270388802?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/828877548270388802/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=828877548270388802&amp;isPopup=true' title='5 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/828877548270388802'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/828877548270388802'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/01/la-dulzura-de-las-tentaciones_17.html' title='La dulzura de las tentaciones'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-116872218299456518</id><published>2007-01-13T16:55:00.000-04:00</published><updated>2007-01-13T18:16:04.943-04:00</updated><title type='text'>Gris claro</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;l asunto&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; que más me apasiona y sobre el que he debatido con mayor insistencia en los últimos meses es la naturaleza humana: su bondad, neutralidad o maldad innata, previa a circunstancias y condiciones. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2300/4178/1600/185365/n507.jpg"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;Planeo es&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;cribir sobre eso más adelante, pero por ahora quisiera exponer una idea que comparto con mi mejor amigo. Concebimos el bien como la lu&lt;a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2300/4178/1600/628401/n507.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2300/4178/320/619136/n507.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;z, blanca y pura, y el mal como lo oscuro. Para nosotros todos los hombres son animas de distintos tonos grisáseos. Según nuestra experiencia, prima la neutralidad, pero resalta la minoría oscura. Entre esos tintes, sólo algunos seres resaltan por su claridad.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;El bien ha sido siempre mi norte, mi principal valor, pero compruebo una y otra vez que lo no-tan-bueno (no necesariamente malo) a veces es necesario para sobrevivir y o&lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.idealspasystem.com/images/gota.jpg"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;tras bastantes resulta conveniente y/o satisfactorio.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Como una gota blanca que se diluye en un océano oscuro, un ser que intenta ser bueno en todos los momentos no necesariamente pierde su nobleza, pero sí se destiñe. El norte para mí sigue siendo el bien y el -para mí utópico- equilibrio, pero creo que, para sobrevivir y disfrutar, la bondad debe ser inteligente y selectiva. Creo que puede permitir deslices y voluntades que, sin afectar a otros ni desviarse del camino, abran paso a experiencias enriquecedoras.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-116872218299456518?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/116872218299456518/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=116872218299456518&amp;isPopup=true' title='4 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116872218299456518'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116872218299456518'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/01/gris-claro.html' title='Gris claro'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-116829380134156038</id><published>2007-01-08T18:01:00.000-04:00</published><updated>2007-01-08T18:20:15.030-04:00</updated><title type='text'>Ser social</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Los 19 años que tengo conociendo al mundo me han dado, &lt;em&gt;si bien pocas&lt;/em&gt;, unas cuantas certezas. Entre ellas está una afirmada por teorías basadas en argumentos tanto lógicos y racionales como empíricos: El hombre es un ser social.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El espontáneo impulso a la socialización, la dificultad que conlleva la supervivencia aislada y lo falaz de un hombre completamente "independiente" en el mundo real son algunas de las vías conceptuales/abstractas o bien empíricas que me llevan a compartir la visión clásica del hombre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sin embargo, mi certeza la tengo gracias a mi experiencia en dos fenómenos humanos: la amistad y el amor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El amor es... Son demasiadas las posibles respuestas, pero comparto la visión que mi Universidad imparte: &lt;em&gt;Amor es procurar el bien del otro&lt;/em&gt;. Puede expresarse de mil modos, pueden haber grados y tipos, pero siento que el amor parte del deseo de que el otro esté bien y del impulso por lograrlo, por propiciar ese bien en la persona amada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La amistad para mí es un nexo voluntario entre personas afines, pero también incluye ese deseo de querer y buscar el bien del otro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mis amigos y mis acercamientos al acto de amar&lt;em&gt; -con todo lo que conlleva la idea base que expresé&lt;/em&gt;-, me han hecho asimilar que el hombre necesita de otros. Mantener una relación causa vivencias, emociones y alianzas infinitas y además posibilita el enriquecimiento personal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estar con el otro potencia mi conocimiento sobre mí misma. Me conozco a partir de mis reacciones y emociones al interactuar con otros y al sentir por los otros. Pero más que eso, compartir con ciertas personas, me mejora, &lt;em&gt;me&lt;/em&gt; &lt;em&gt;plenifica&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No somos entes independientes, lo que sabemos no deriva sólo de nuestras experiencias, también de las ajenas, de los saberes escritos, de los refranes, de la observación del otro, de los consejos, de los convencionalismos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Intercambios y relaciones con desconocidos, compañeros, amigos y familiares potencian al hombre, lo hacen conocer mundo y lo hacen, además conocerse y perfeccionarse en el camino que constituye la búsqueda del fin último.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-116829380134156038?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/116829380134156038/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=116829380134156038&amp;isPopup=true' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116829380134156038'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116829380134156038'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2007/01/ser-social.html' title='Ser social'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-116326452588342857</id><published>2006-11-11T12:53:00.000-04:00</published><updated>2007-03-30T10:26:16.200-04:00</updated><title type='text'>Monotonía</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;Siempre he concebido la monotonía como el peor destructor de la creatividad, la observación y la reflexión filosófica. Muchas veces quien cae en la rutina se limita a sí mismo a un márgen de seguridad claro: terrenos confiables y conocidos. Conformismo, inconciencia y estancamiento son algunas de sus consecuencias.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sin embargo, hablando con mi mamá noté que hay muchos aspectos a considerar. Ella piensa que hay "rutinas" en todas partes: en recetas, instrucciones, planes, proyectos, etc. Y es que, argumenta, el alcance de muchas metas amerita una serie de pasos organizados que a veces no dejan espacio a la creatividad, a la pasión y a la variedad del cambio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Suele suceder que &lt;em&gt;de pronto&lt;/em&gt; razonamos nuestra monotonía laboral o emocional. Mi madre me explicó que la rutina no es algo accidental, ajeno, invasor o improvisado. Responde a un plan anterior. Es consecuencia de una proyección previa, racional y voluntaria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uno hace uso de su libertad al escoger qué quiere, qué proyecto aspira y al pautar cómo lograrlo o de qué modo. Ese camino generalmente no se transita rápidamente, sino constituye una etapa que amerita tiempo y disposición. Tiempo en el cual, sin querer, puede uno sentirse estancado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Opina ella y desde hoy sostengo, que al sentirse estancado hay que buscar las causas, hay que pensar en la motivación inicial. ¿Cómo llegué a este punto? ¿Mi objetivo vale esta rutina? ¿Eso que deseo y proyecto vale la pena? A partir de estas respuestas surgen planteamientos determinantes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Sucede que de algún modo las palabras &lt;em&gt;rutina&lt;/em&gt;, &lt;em&gt;motononía&lt;/em&gt; y &lt;em&gt;costumbre&lt;/em&gt; han sido teñidas de prejuicios, como el mismo &lt;em&gt;prejuicio&lt;/em&gt;. Estudiantes y parejas muchas veces se sienten estancados, pero ¿no hay detrás grandes principios como el saber, la preparación o el amor?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No obstante, muchas veces debe haber un punto de quiebre. Situaciones involuntarias o de infelicidad pueden y deben ser evitadas. La clave es la misma: pensar y decidir&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-116326452588342857?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/116326452588342857/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=116326452588342857&amp;isPopup=true' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116326452588342857'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116326452588342857'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2006/11/monotona.html' title='Monotonía'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-116295721080447910</id><published>2006-11-07T23:30:00.000-04:00</published><updated>2006-11-08T01:50:12.546-04:00</updated><title type='text'>Caminante que proyecta sus pasos</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Millones de hombres poblan la Tierra. Cada uno, único e irrepetible, tiene cierto ámbito de influencia. Mientras unos dejarán una huella o modificarán la historia universal, bastantes más sólo afectarán entornos cercanos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Omitiendo por ahora el tema de la trascendencia o influencia que deseo y proyecto, comento que lo que hace de mí &lt;em&gt;yo&lt;/em&gt;, es mi forma de pensar, imaginar y dudar. Considero y hoy -nerviosa- escribo que mi valor agregado en el mundo es mi constante duda y cuestionamiento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No sé cuál es mi origen último. Desconozco mi futuro. Sólo sé, defino y expreso que mis acciones voluntarias presentes y próximas están orientadas a la defensa y promoción del bien y a la escritura de unas páginas que plasmarán mis ideas, conteniéndome -&lt;em&gt;en letras&lt;/em&gt;- a &lt;em&gt;mí&lt;/em&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-116295721080447910?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/116295721080447910/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=116295721080447910&amp;isPopup=true' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116295721080447910'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116295721080447910'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2006/11/caminante-que-proyecta-sus-pasos.html' title='Caminante que proyecta sus pasos'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-37231690.post-116282376796950025</id><published>2006-11-06T10:34:00.000-04:00</published><updated>2006-11-08T01:36:30.256-04:00</updated><title type='text'>Reinicio</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Fasttagabs, Gabriis, Gabs y Señorita amistad ha regresado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Éste es su espacio.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37231690-116282376796950025?l=gabriis.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://gabriis.blogspot.com/feeds/116282376796950025/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=37231690&amp;postID=116282376796950025&amp;isPopup=true' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116282376796950025'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/37231690/posts/default/116282376796950025'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://gabriis.blogspot.com/2006/11/reinicio.html' title='Reinicio'/><author><name>Gabriela Valdivieso</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09480135921953355328</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
